Hyperlink: niet zonder risico

Het plaatsen van een link op een website is niet zonder risico. Dit blijkt uit een recente uitspraak van het Hof van Justitie over hyperlinks naar foto’s van Britt Dekker. De naaktfoto’s van Britt Dekker voor de Playboy waren al voor de verschijningsdatum uitgelekt. De website GeenStijl had een hyperlink geplaatst naar een website waar de foto’s konden worden bekeken. Die foto’s waren daar dus al openbaar gemaakt, maar zonder toestemming van de rechthebbende. Het Hof stond nu voor de vraag of het opnemen van een link naar een illegale bron inbreuk op auteursrechten oplevert.

Hyperlink naar vrij toegankelijke site

In een eerder artikel besprak ik al kort dat het opnemen van een link naar een vrij toegankelijke website toegestaan is. Het publiek wordt door de link naar de oorspronkelijke website verwezen. Het oorspronkelijke materiaal wordt dan dus niet verveelvoudigd. Het linken levert ook geen nieuwe openbaarmaking op, zolang het publiek dat wordt bereikt met die link hetzelfde (net zo breed ) is als het publiek dat de oorspronkelijke website kan bezoeken.

Dit is anders als er een link wordt geplaatst naar een website waarop de toegang tot een bepaald publiek is beperkt, bijvoorbeeld door een inlogcode. Als de link ervoor zorgt dat een veel groter publiek toegang krijgt tot het materiaal, levert dit een nieuwe openbaarmaking op. En daarmee een inbreuk op auteursrechten.

Hyperlink naar illegaal verspreid materiaal: soms inbreuk

De rechter heeft nu geoordeeld dat inbreuk ook kan worden aangenomen als de link verwijst naar een website waarop illegaal materiaal staat. Dat was het geval bij de foto’s van Britt. De rechthebbende heeft het recht om te bepalen of en op welke manier zijn werken openbaar worden gemaakt. Het zonder toestemming openbaar maken van het materiaal op een website is al een inbreuk op de auteursrechten, maar het vervolgens linken naar die site kan dus ook een inbreuk opleveren. Zelfs als die site vrij toegankelijk is voor iedereen.

Hyperlink naar illegaal verspreid materiaal: soms geen inbreuk

GeenStijl wist heel goed dat zij linkte naar een illegale bron, maar in veel gevallen weet je dat niet. Het is vaak ook moeilijk na te gaan of de inhoud met of zonder toestemming van de rechthebbende is geplaatst.

Het Hof overwoog ook dat het internet een belangrijk middel is voor de uitwisseling van informatie. De vrijheid van meningsuiting en informatie zou enorm worden beperkt als men iedere keer bij het opnemen van een link naar illegaal werk een claim zou kunnen verwachten.

Iemand die geen winstoogmerk heeft en niet weet – en redelijkerwijs ook niet kan weten – dat de link verwijst naar illegaal geopenbaard materiaal, hoeft dan ook niet te vrezen. Maar iemand die wist of moest weten dat de hyperlink toegang geeft tot illegaal gepubliceerd materiaal, kan veroordeeld worden voor inbreuk op auteursrechten. Hier geldt het spreekwoord “Een gewaarschuwd mens telt voor twee”.

Hyperlink met winstoogmerk: sneller inbreuk

Iemand die een link plaatst met een winstoogmerk, krijgt het lastiger. Dan wordt verwacht dat je eerst onderzoekt of het materiaal op de site waarnaar wordt gelinkt, daar niet illegaal openbaar gemaakt is. Bij het plaatsen van een link gaat de rechter er dan ook in eerste instantie vanuit dat je dat onderzoek vooraf hebt gedaan. Als blijkt dat je hebt gelinkt naar illegaal materiaal, wordt dus vermoed dat je dat wist. Het is dan aan jou om te bewijzen dat dit niet zo is. Ook hier geldt natuurlijk dat dit vermoeden niet meer kan worden weerlegd als de rechthebbende jou heeft gewaarschuwd.

Hyperlinken: eerst onderzoek!

Op zich is de redenering van het Hof goed te begrijpen. Enerzijds moet de informatie-uitwisseling op internet niet teveel beperkt worden. Anderzijds moeten de rechten van auteurs goed beschermd blijven. Het bewust plaatsen van links naar websites met duidelijk plagiaat en piraterij met als doel hier winst mee te behalen, kan met dit arrest in de hand worden aangepakt. Dat is een goede zaak. Maar er zullen denk ik veel situaties voorkomen waarin een bedrijf geen weet heeft van het feit dat de bron waarnaar het linkt, inbreukmakend materiaal bevat. Dat is voor particulieren niet anders dan voor bedrijven. En vaak zal het niet meevallen om erachter te komen of dat materiaal rechtmatig op die website is geplaatst. Hoe moet je bijvoorbeeld kunnen achterhalen of er wel toestemming is gegeven voor de foto’s die op de website staan?

Hoe dan ook, we weten wel weer een beetje beter waar we aan toe zijn. Net als bij het gebruik van foto’s die niet zomaar mogen worden overgenomen, geldt ook voor hyperlinks dat het internet geen vrijbrief is voor het onbeperkt linken naar andere sites.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *